برای تعیین اندازه استاندارد بسته بندی حمل و نقل از چه معیارهایی استفاده می شود؟

اگر نیازی دارید لطفاً با من تماس بگیرید-
شماره واتساپ آیوی: +86 18933516049 (واچت من +86 18933510459)
به من ایمیل بزنید: 01@songhongpaper.com

بسته بندی پایان تولید و آغاز لجستیک است. منطقی‌سازی بسته‌بندی یکی از جنبه‌های مهم منطقی‌سازی لجستیک و همچنین پایه و اساس آن است. بسته بندی صنعتی مدرن با هدف گردش کالا در پس زمینه تولید انبوه و مصرف انبوه انجام می شود و فرآیند منطقی سازی را با اهداف مقدار زیاد، سرعت، هزینه کم و سهولت عملیات ترویج می کند. منطقی سازی بسته بندی در جهت استانداردسازی اندازه بسته بندی، استانداردسازی ماشین آلات عملیات بسته بندی، کاهش هزینه بسته بندی و بزرگ شدن واحدهای بسته بندی در حال توسعه است. استانداردسازی مشخصات بسته بندی حمل و نقل برای بهبود کارایی لجستیک از طریق تعیین اندازه بسته بندی و تمام ابعاد فضایی مربوط به جریان کالا است. استانداردسازی مشخصات بسته بندی جزء مدیریت علمی و وسیله ای مهم برای نوسازی سازمان گردش است. این می تواند تولید و استفاده از فضای ظروف بسته بندی را بهبود بخشد، کارایی حمل و نقل را افزایش دهد و روش های عملیات تجاری را بهبود بخشد. استاندارد سازی اندازه بسته بندی فرآیند استانداردسازی بسته بندی را تعیین می کند.
I. وضعیت فعلی سری اندازه بسته بندی حمل و نقل در خانه و خارج از کشور
کشور ما برخی از استانداردهای اندازه بسته بندی مانند استاندارد سری برای ابعاد بسته بندی حمل و نقل مستطیلی سخت (GB/T 4892-1996) را ایجاد کرده است که عمدتاً بر اساس منطقی سازی لجستیک برای بسته بندی کالاها است. جهت کلی پیوسته و پالت سازی (حمل و نقل کانتینری یا بسته بندی جمعی) است و ابعاد استاندارد شده را بر اساس اندازه پالت پیشنهاد می کند. استاندارد سری برای ابعاد بسته بندی حمل و نقل استوانه ای (GB/T 13201-1997)، که حداکثر قطر بیرونی بسته بندی حمل و نقل استوانه ای را برای مواد مختلف مانند فولاد، کاغذ و پلاستیک تعیین می کند، برای بسته بندی های حمل و نقل استوانه ای قابل اجرا است. استاندارد سری برای ابعاد بسته بندی حمل و نقل کیسه (GB/T 1357-1992)، که حداکثر ابعاد کانتور بیرونی سطح زیرین را در زمانی که کیسه ها کاملاً بارگیری شده و صاف می شوند، مشخص می کند، برای بسته بندی حمل و نقل کیسه برای کالاهای واحد قابل اجرا است. با این حال، در حال حاضر بسیاری از شرکت ها در کشور ما فاقد مشخصات استاندارد برای سری سایز بسته بندی حمل و نقل خود هستند. عمدتاً مشکلات زیر وجود دارد:
1.1 تعیین ابعاد بسته بندی
در گذشته، بیشتر ملاحظات مبتنی بر حفاظت از اقلام داخلی، تسهیل حمل و نقل دستی و عملیات بارگیری/تخلیه، و صرفه جویی در مواد بسته بندی بود. ارتباط بین این عملیات و سایر فرآیندهای لجستیکی و همچنین سایر ابزارهای حمل و نقل مورد توجه قرار نگرفت. با این حال، با بهبود مستمر سطوح مکانیزاسیون و اتوماسیون جابجایی لجستیک، بیشتر جابجایی و بارگیری/تخلیه مواد در حال حاضر توسط ماشین‌آلات تکمیل می‌شود. هماهنگی بین اندازه بسته بندی و ابزار حمل و نقل اهمیت ویژه ای پیدا کرده است. در حال حاضر، بسیاری از شرکت‌ها در کشور ما هنوز مجموعه‌ای از اندازه‌های بسته‌بندی را از منظر لجستیک هماهنگ‌سازی فرموله نکرده‌اند، که منجر به تنوع گسترده ظروف بسته‌بندی شده و تجهیزات جابجایی را غیر-通用 (غیر-جهانی) می‌کند. این امر هزینه حمل و نقل را افزایش داده است.
1.2 سری اندازه بسته بندی با اندازه ظرف مطابقت ندارد.
حمل و نقل فعلی دیگر یک-تکه یا کوچک-حمل و نقل دسته ای نیست. حمل و نقل کانتینری تبدیل به یک روش{3}}کارآمد و مقرون به صرفه برای حمل و نقل شده است که توسط شرکت های تدارکات پذیرفته شده است. علاوه بر این، استانداردهای بین المللی برای اندازه کانتینر ایجاد شده است و چین نیز این استانداردهای بین المللی را پذیرفته است. به دلیل عدم وجود یک سری از اندازه های بسته بندی منطبق، نمی توان از فضای ظروف به طور کامل استفاده کرد. در عین حال، دشواری بارگذاری را افزایش داده است و محاسبات پیچیده ریاضی اغلب برای منطقی کردن بارگذاری مورد نیاز است. در نهایت، این منجر به افزایش عملیات لجستیکی ناکارآمد، کاهش سرعت لجستیک، افزایش تصادفات لجستیکی، افزایش هزینه‌های لجستیک، کاهش کیفیت مدیریت لجستیک، تاخیر در کیفیت خدمات لجستیکی می‌شود و به طور جدی بر کارایی و رقابت شرکت‌های لجستیک چینی و سایر محصولات شرکت‌های تجاری تأثیر می‌گذارد. پس از پیوستن چین به WTO، این مشکل بیش از پیش برجسته شده است.
1.3 کمبود کارشناسان استاندارد بسته بندی
در حال حاضر، کمبود شدید-متخصصین بسته بندی و تدارکات سطح بالا در بازار وجود دارد. بسیاری از شرکت ها بسته بندی بسیار غیرحرفه ای و فاقد تیم بسته بندی حرفه ای دارند و برنامه های بسته بندی آنها هنوز در مرحله کاوش یا کپی قرار دارد. تنها کسانی که لجستیک، بسته‌بندی، استانداردسازی، تجارت بین‌الملل و TBT را به درستی درک می‌کنند و قادر به تطبیق و عملکرد خوب در کار استانداردسازی لجستیک هستند، اهداف کلیدی برای تمرکز کشورمان بر روی کشت در زمینه بسته‌بندی لجستیکی هستند.
در کشورهای توسعه یافته در سراسر جهان، استانداردسازی لجستیک همواره به عنوان هسته اصلی کار لجستیک در نظر گرفته شده است. در عین حال، تأکید زیادی بر ارتباط بین استانداردهای لجستیک داخلی و استانداردهای بین المللی می شود. در میان این استانداردهای لجستیک، سری استانداردهای اندازه بسته بندی از اهمیت بالایی برخوردار است. ژاپن یکی از کشورهایی است که به استانداردسازی سری های اندازه بسته بندی اهمیت زیادی می دهد. این شرکت یک سیستم ماژول لجستیک، ابعاد اصلی برای کانتینرسازی، ابعاد سری برای بسته‌بندی حمل و نقل، ظروف بزرگ، جعبه‌های پلاستیکی جهانی، پالت‌های تخت و ابعاد دیواره داخلی محفظه‌های کامیون ایجاد کرده است. علاوه بر این، استرالیا در استانداردسازی ابزار حمل و نقل و ظروف بسته بندی به نتایجی دست یافته است. استانداردسازی سیستم های اطلاعات لجستیک پیشتاز بوده و در نتیجه کارایی کل سیستم حمل و نقل را بهبود بخشیده است. در حال حاضر، ایالات متحده و اروپا اساساً به استانداردهای یکپارچه برای ابزارها و امکانات لجستیک دست یافته اند که به طور قابل توجهی دشواری عملیاتی سیستم را کاهش می دهد. در اروپا، یک رویکرد استاندارد برای مشخصات ظروف بسته بندی بین شرکت ها و بازار یکپارچه اروپا وجود دارد.
II. استاندارد سازی ابعاد بسته بندی برای حمل و نقل
2.1 مقدمه ای بر استانداردها و استانداردسازی
استاندارد مقررات یکپارچه ای است که برای چیزها و مفاهیم تکراری ایجاد شده است. تعاریف "استاندارد" در ISO و GB/T20000.1-2002 به شرح زیر است: "برای دستیابی به بهترین نظم در محدوده معین، از طریق اجماع و تایید توسط موسسات شناخته شده، یک سند هنجاری تعیین و مورد استفاده قرار می گیرد و به طور مکرر مورد استفاده قرار می گیرد." بنابراین، باید از طریق اجماع مورد توافق قرار گیرد و قابل استفاده مجدد باشد. استانداردسازی با استانداردها متفاوت است. استانداردها اسناد هنجاری هستند، در حالی که استانداردسازی فعالیت تدوین این اسناد هنجاری است. هدف نهایی آن دستیابی به بهترین نظم و مزایای اجتماعی در حوزه استانداردسازی است.
در حال حاضر کشور ما استانداردهای مربوطه را برای تمامی صنایع ایجاد کرده است. بسته به سطح، آنها را می توان به چهار سطح طبقه بندی کرد: استانداردهای ملی، استانداردهای صنعتی، استانداردهای محلی و استانداردهای سازمانی. درجات مشخصی از انطباق و ارتباط داخلی بین این سطوح وجود دارد که یک سیستم استاندارد را تشکیل می دهد که کل کشور را در بر می گیرد و دارای سطوح مشخصی است.
2.2 اهمیت استاندارد کردن ابعاد بسته بندی برای حمل و نقل
اولاً استانداردسازی ابعاد بسته بندی حمل و نقل وسیله ای مؤثر برای استفاده منطقی از منابع و مواد خام است. یکی از ویژگی های اصلی استانداردسازی تکرارپذیری است. عملکرد استانداردسازی به حداقل رساندن یا حذف کار غیرضروری برای رویدادهای تکراری و ترویج استفاده مجدد از نتایج کار قبلی است. استانداردسازی ابعاد بسته بندی حمل و نقل به استفاده منطقی از مواد بسته بندی و بازیافت محصولات بسته بندی کمک می کند.
علاوه بر این، استانداردسازی ابعاد بسته بندی حمل و نقل در زمینه حمل و نقل کانتینری مدرن پدیدار شد و مسیری اجتناب ناپذیر برای ارتقای استانداردسازی لجستیک است. با استانداردسازی حمل و نقل کانتینری، شرکت های حمل و نقل به یک سری ابعاد بسته بندی حمل و نقل نیاز فوری دارند، زیرا ابعاد بسته بندی آشفته دشواری بسته بندی را افزایش می دهد و میزان استفاده از ظروف را به میزان قابل توجهی کاهش می دهد. مجموعه ای از ابعاد استاندارد، بهینه سازی ترکیب ابعاد را آسان تر می کند و فرآیند بسته بندی را ساده و کاربردی می کند.
علاوه بر این، استانداردسازی ابعاد بسته بندی حمل و نقل نه تنها به عنوان پلی برای ارتباطات داخلی در شرکت ها عمل می کند، بلکه به عنوان پیوندی برای تعامل بین شرکت ها عمل می کند. در مدیریت زنجیره تامین، از تامین کنندگان تامین کنندگان تا مشتریان مشتریان، کل زنجیره تامین به اتصال یکپارچه، پاسخ سریع، عرضه به موقع، مناسب و محلی بر حسب تقاضا دست می یابد. استانداردسازی ابعاد بسته بندی حمل و نقل لجستیک اساس است. در غیر این صورت، اجرای مدیریت زنجیره تامین بسیار دشوار خواهد بود.
استانداردسازی ابعاد بسته بندی حمل و نقل، اساس استانداردسازی بسته بندی حمل و نقل است. برای دستیابی به مشخصات استاندارد برای واحدهای بسته بندی حمل و نقل، استانداردسازی تمام ابعاد فضایی مربوط به بسته بندی و جریان لجستیک به منظور بهبود کارایی لجستیک است. ابعاد مختلف فضایی ذکر شده در اینجا شامل واگن های باری راه آهن، کامیون های سنگین، کشتی ها و غیره است. اساس این مفهوم علمی و منطقی کردن جریان لجستیک است. استانداردسازی مشخصات بسته بندی جزء مدیریت علمی و وسیله مهمی برای سازماندهی گردش مدرن است. می تواند تولید ظروف بسته بندی را بهبود و هدایت کند. این می تواند کارایی حمل و نقل را افزایش دهد و روش های عملیات تجاری را بهبود بخشد. بنابراین استانداردسازی ابعاد بسته بندی حمل و نقل برای اقتصاد ملی به ویژه تجارت بین المللی اهمیت زیادی دارد.
2.3 روش برای تعیین ابعاد سری بسته بندی حمل و نقل
مبنای تعیین اندازه بسته بندی، اندازه مدول بسته بندی است. مدول بسته بندی به مجموعه ای از اندازه های بسته بندی اشاره دارد که برای دستیابی به منطقی کردن گردش کالاهای بسته بندی شده فرموله شده اند. اندازه ترکیبی حاصل از ضرب طول و عرض ظرف تعیین شده توسط این سری از اندازه های مشخصات، اندازه مدول بسته بندی نامیده می شود. ارزش پایه مدول بسته بندی، یعنی مدول بسته بندی، بر اساس اندازه پالت، با فرض بارگیری کارآمد مواد بسته بندی توسط پالت تعیین می شود. اندازه استاندارد بسته بندی باید با مدول بسته بندی مطابقت داشته باشد. تنها از این طریق می توان از ارتباط مؤثر کلیه پیوندهای لجستیکی اطمینان حاصل کرد. جعبه های بسته بندی طراحی شده با توجه به اندازه مدول بسته بندی را می توان با پیروی از یک روش انباشتگی معین به روشی معقول و کارآمد بر روی پالت قرار داد. همانطور که در مرجع [5] بیان شد، در استاندارد JISZ ژاپن، اندازه پالت ها (1100×1100) میلی متر و (800×110) میلی متر است. در استاندارد ANSI آمریکا، اندازه‌های ظروف (1100×880)، (1200×1000) و (1100×825) میلی‌متر نیز وجود دارد.
III. روش ها و مراحل تدوین سری اندازه استاندارد بسته بندی حمل و نقل
3.1 ابعاد مدولار اساسی برای کانتینرسازی را تعیین کنید
فرمول بندی استانداردهای سری اندازه بسته بندی عمدتاً مبتنی بر منطقی سازی لجستیک برای کالاهای بسته بندی شده است. بنابراین، حداقل اندازه کانتینری را می توان از اندازه ماژول لجستیک پایه (600×400) میلی متر در یک سری چندگانه استخراج کرد، یا می توان آن را از ابعاد تجهیزات حمل و نقل یا کانتینرها جدا کرد در حالی که نیاز (600×400) میلی متر را برآورده می کند. استاندارد بین المللی برای اندازه ماژول کانتینری پایه عمدتاً (1200×1000) میلی متر است و همچنین اجازه می دهد (1200×800) میلی متر و (1200×1100) میلی متر. این اندازه اندازه استاندارد پالت است.
3.2 اندازه سری بسته بندی را با تقسیم و ترکیب تعیین کنید
ابعاد سری بسته بندی حمل و نقل بر اساس ابعاد مدولار اولیه کانتینرسازی است. ابعاد سری بسته بندی از طریق روش های تقسیم و ترکیب تعیین می شود (طول و عرض بدست آمده پس از تقسیم باید بیشتر از 200 میلی متر باشد). ابعاد تولید و ساخت مواد بسته بندی از ابعاد سری انتخاب می شود. روش های تقسیم و ترکیب شامل تقسیم اعداد صحیح، ترکیب و ترکیبات دیگر است.
برای کلیت، اجازه دهید (M×N) میلی متر را به عنوان مثال در نظر بگیریم. (M×N نشان دهنده یک سری مضرب 600×400 است.)
(1) تقسیم عدد صحیح. هر دو طرف با اعداد صحیح متوالی تقسیم می شوند که با 1 شروع می شوند. ابعاد هر ضلع محاسبه می شود. حداکثر اندازه (M×N) میلی متر و حداقل اندازه (200×200) میلی متر است.
(2) تقسیم بندی ترکیبی. تقسیم بندی ترکیبی شامل تقسیم طول (c) و عرض (d) بسته بندی لجستیک به طور متناسب و سپس ترکیب آنها با رابطه زیر است:
nc+md+A=Nn'd+m'c+A=M

در فرمول: n و m تعداد بسته های افقی و عمودی قرار گرفته در امتداد جهت عرض (N) پالت را نشان می دهد. n' و m' تعداد بسته های افقی و عمودی قرار داده شده در طول (M) جهت پالت را نشان می دهد. نسبت c به d بسیار بزرگ است، بنابراین می توان مجموعه های زیادی از داده های اندازه را برای طول و عرض بسته بندی لجستیک محاسبه کرد. نسبت های رایج c به d شامل 3/2، 4/3، 5/4، 6/5، 17/12 و غیره می باشد.
طول و عرض بسته‌بندی لجستیکی که با روش تقسیم‌بندی ترکیبی تعیین می‌شود را می‌توان با هم ترکیب کرد و به اشکال مختلف روی پالت چید که برای استفاده از پالت مفید است. هنگامی که c/d 3/2 باشد، میزان استفاده از سطح پالت می تواند به 96٪ برسد.
(3) ترکیبات دیگر. با توجه به تنوع مشخصات و شکل های محصول، سری های جداسازی و ترکیبی فوق نمی توانند تمام الزامات بسته بندی را برآورده کنند. بنابراین، علاوه بر جداسازی و ترکیب های فوق، 8 سری ترکیب دیگر نیز وجود دارد که با c و d برای طول و عرض بسته بندی نشان داده می شود: ① c + 3d=M, 2c=N; ② 2c + d=M, 4d=N; ③ 2c + d=M, 3d=N; ④ 2c + d=N; ⑤ c + 4D=M, 3c=N; ⑥ 3c + d=M, 4d=N; ⑦ 4c=M, c + 3d=N; ⑧ 6d=M, 2c + d=N.
بر اساس ابعاد مدولار اولیه کانتینرسازی، مجموعه ای از اندازه های بسته بندی برای حمل و نقل نیز قابل استخراج است. به عنوان مثال، در استاندارد صنعتی ژاپن (JIS)، اندازه ظرف (1200×1000) میلی متر را می توان به 40 سری از اندازه های بسته بندی حمل و نقل تقسیم کرد.
IV. انتخاب اندازه های سری
سری های اندازه به دست آمده از روش های تقسیم بندی و ترکیبی بالا، هماهنگی بین اندازه بسته بندی و اندازه ظرف را تضمین می کند. با این حال، اندازه بسته بندی باید با اندازه فضایی مواد بسته بندی نیز هماهنگ باشد. اگر اندازه خیلی کوچک باشد، مواد بسته بندی را نمی توان وارد کرد. اگر اندازه بیش از حد بزرگ باشد، فضای ظرف را نمی توان به طور کامل مورد استفاده قرار داد، و هیچ راهی برای صحبت در مورد میزان استفاده از فضا وجود ندارد. بنابراین، بسته بندی حمل و نقل باید اندازه بهینه را از اندازه های سری تقسیم شده یا ترکیبی بالا انتخاب کند. معیار انتخاب این است که اندازه بسته‌بندی (x×y) میلی‌متر در سری اندازه، جایی که x > y، و برآمدگی (m×n) میلی‌متر جزء در جهت افقی (حداقل مستطیل بسته‌بندی در جهت طول و عرض) باید رابطه زیر را برآورده کند: با فرض اندازه بسته‌بندی (x×y) میلی‌متر، x > (m×n، و جهت افقی میلی‌متر). ضخامت دیواره ظرف بسته بندی s میلی متر است.
هر چه مقدار z کوچکتر باشد، میزان استفاده از فضا بیشتر است. هنگامی که مقدار z در حداقل خود باشد، مقادیر x و y مربوطه (هر دو از ابعاد سری گرفته شده اند) اندازه بسته بندی بهینه را نشان می دهند (این مقدار فقط از منظر میزان استفاده از فضا در نظر گرفته می شود، به جز موقعیت های بسته بندی خاص). در سری اندازه بسته بندی، اگر اندازه ها با یکدیگر تفاوت زیادی داشته باشند، اندازه بسته بندی را می توان با روش مشاهده انتخاب کرد. اگر تفاوت ها بسیار اندک است یا تشخیص آن با مشاهده دشوار است، برای قضاوت باید مقدار خاص z محاسبه شود و همچنین می توان از نرم افزار مربوطه برای کمک به قضاوت استفاده کرد. پس از تعیین اندازه بسته بندی، می توان آن را در پایگاه داده مربوطه ذخیره کرد. اگر در آینده با همان اندازه-محصولات مواجه شد، می توان از آن به عنوان مرجع استفاده کرد.
به طور کلی، انواع محصولات مختلف استانداردهای اندازه بسته بندی متفاوتی دارند. بنابراین، مشخصات بسته بندی و استانداردهای اندازه متفاوتی باید برای محصولات یا اجزای مختلف تدوین شود. فرآیند فرمولاسیون استاندارد همانطور که در بالا ذکر شد است. پس از تعیین استانداردهای اندازه بسته بندی حمل و نقل، آنها باید در قالب اسناد مشخص شوند و به یک استاندارد رسمی برای شرکت تبدیل شوند. فعالیت‌های بسته‌بندی باید کاملاً مطابق با این استاندارد انجام شود و بخش اجرایی و نظارتی اختصاصی برای اطمینان از اجرای روان استانداردها ایجاد شود.